Teun is een vrolijke kletsmajoor van ruim 4 jaar. In groep 1 tekenen de kinderen wat ze zien, Teun schrijft het, in letters. Hij loopt een beetje voor en hij let goed op wat er gezegd wordt. Maria, zijn moeder, zoekt even het goede woord om te vertellen wat ze van jeugd ggz vindt: “Het is hier zo … eeuh …” “ … heel speciaal!” vult Teun aan.

Toen Teun heel klein was, had hij last van zijn buik. En niet zo’n beetje ook. Alles liep vast. Hij was een klein blauw baby’tje in het ziekenhuis, met ademnood en hij spuugde al zijn eten uit, zonder dat er een oorzaak werd gevonden. Het waren moeilijke jaren, met sondevoeding, klysma’s en zware besluiten. Uiteindelijk werd er een stoma voorgesteld. “Maar daar had ik zo’n moeite mee,” vertelt Maria. “Ik wist dat er ooit een lichamelijk oorzaak was, maar ik voelde ook zo zeker dat dit niet meer lichamelijk was.” Maria haalde de familie bij elkaar en deelde haar zorg: zo’n zware fysieke ingreep voor iets wat misschien psychisch is?“ En toen namen we het besluit om niet te doen wat de specialisten zeide,” vertelt Maria. “Dat was lastig voor mijn partner en mij, we waren heel onzeker of we het wel goed deden.”

Autootjes en stoplichten

Via het ziekenhuis kwam Teun bij Jeugd ggz. “Nee, wij kwamen bij Jeugd ggz,” verbetert Maria. “Jeugd ggz werkt echt met ons samen. Als mijn partner buiten de regio werkt, passen ze de agenda daar op aan. Daardoor voelen we dat we belangrijk zijn voor hen.” Teun: "Bij Martine zitten we alleen maar te kletsen.” Zijn moeder lacht: “Dat klopt, over de autootjes en het rode en het groene stoplicht.” Het is de metafoor voor de stoelgang van Teun. Maria verzon het thuis en klinisch psycholoog Martine pakte het meteen op met filmpjes en verhalen voor Teun. “Er wordt naar ons geluisterd. En ze lezen ons niet de les, maar we zoeken samen naar een oplossing.”

Lastig om hulp te vragen

Maria vindt het belangrijk dat anderen haar verhaal horen: “Wij vonden het ook lastig om hulp te vragen. Je bent misschien wel bang dat je het niet goed doet. Maar het is juist omgekeerd: we horen zo vaak dat we het wél goed doen. En dat is belangrijk want als de problemen groter worden, neemt je onzekerheid ook toe: doe ik het wel goed, nemen we de goede beslissingen?” De partner van Maria heeft het nog moeilijk. Een schuldgevoel, plaatsvervangende pijn over de last van Teun. Maria: “Het is zo fijn dat er ook zorg is voor ons.”

Cakejes en een verrassing

Het gaat goed met Teun. Hij is vrolijk en doet het heel goed op school. “Bijna een beetje te goed,” lacht Maria. Dat betekent dat ze afscheid gaan nemen van Martine. “Niet fijn,” vindt Teun. Hij zal Martine missen. “Maar we hebben wel een feest.” Teun zal cakejes meenemen en Martine heeft een verrassing beloofd. En Teun mag haar blijven schrijven dat het goed met hem gaat.

(De personen op de foto zijn niet Teun en zijn ouders)

Volg Jeugd ggz

Deel deze pagina

Google icon
LinkedIn icon
Pinterest icon
e-mail icon

Reageer met inloggen

Reageer zonder inloggen

Filtered HTML

  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <p> <div> <table> <td> <tr> <br /> <img> <h2> <h3> <i>
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.