Bijdrage van WijZ

Rubriek: Vrijwilligerswerk

Horen hoe anderen er doorheen zijn gekomen

“Eigenlijk ben je op zoek naar een plan. Dat je alles kan afvinken en dat het dan klaar is.” Terry verloor haar man Rob bijna een jaar geleden. Ze is nog dagelijks bezig met haar verhaal en haar verdriet. “Maar zo gaat het niet. Geluk is niet maakbaar,” weet ze. “Maar ik wil het leven mooi vinden, ondanks dat het mij een lelijk kunstje heeft geflikt.”

Mijn omstandigheden zijn goed

“Je weet niet van te voren hoe je gaat reageren als je je partner verliest. Ik dacht altijd van mezelf dat als dat me zou overkomen dat ik dan weg zou kruipen op de bank onder een dekentje en me terug zou trekken. Maar dat gebeurde dus niet. Ik had er juist wel behoefte aan om onder de mensen te zijn en zette de deur van mijn huis open.

Ik voel me eigenlijk ook niet alleen.  Ben je alleen als je veel vrienden, familie, collega’s, de kinderen hebt die je steunen? En ik heb werk en inkomen en het huis kon ik houden. Mijn omstandigheden zijn goed.”

 

Zelf er op af gaan

Vrienden zijn belangrijk voor Terry: “In het weekend ging ik rondbellen. Wie wil mij, vroeg ik dan.” Ze kan er wel om lachen, en haar vrienden ook. “De weekenden zijn soms zo leeg,” vindt ze. “Het zal toch niet zo zijn dat het leuke leven voor mij voorbij is? Dan moet je er zelf op af gaan!”

Je moet er over kunnen praten met je vrienden, daar is Terry het erg mee eens. Maar dat is ook wel een dilemma. Zijn de vrienden er niet een beetje klaar mee? Iedereen weet het nu wel en alles is al een keer gezegd. “En ik wil ook hún verhalen horen. Of gewoon met een vriendin naar Bridget Jones. Anders heb je altijd alleen dít in je hoofd,” verklaart ze. “Maar als je er niet over praat, dan is je verdriet niet weg.”

 

 

 

De folder had ze al weggegooid

De folder van ‘Steun na Partnerverlies’* had ze al weggegooid. “Ik zag mezelf al in zo’n praatgroepje als op tv. Brrr,” rilt ze. Maar intussen las ze wel veel verhalen van anderen. “Ik wil graag verhalen horen van anderen, hoe zij er doorheen zijn gekomen,” legt ze uit. “Gôh, die mensen zijn weer gelukkig geworden, denk ik dan.”

Maar ze werd gebeld, en er kwam iemand langs. Dat gesprek deed zoveel goed, dat ze besloot om zich wel aan te melden. “Ik kon aangeven wat ik wil: geen praatgroepje, geen man en iemand die een beetje bij mij past,” somt ze op. “Ik kom even alleen maar halen.”

 

Christine komt speciaal voor mijn verhaal

En ze kreeg Christine; een vrijwilliger die een keer in de twee weken langs komt. “Met mijn vriendinnen ga ik naar Bridget Jones, maar met Christine zou ik naar Tonio kunnen,” zo legt Terry het verschil uit. Tonio is de aangrijpende film over de overleden zoon van schrijver A. F. Th van der Heijden. “Christine komt speciaal voor mijn verhaal. Ze stelt de juiste vragen, we staan stil bij het verdriet, en dat brengt mij verder. Niet op de manier van vinkjes op een actielijst. Maar door het steeds wat meer te aanvaarden. Zoals ze dat zelf ook heeft geleerd.”

 

 

 

* www.steunnapartnerverlieszwolle.nl

 

Volg WijZ

Deel deze pagina

Google icon
LinkedIn icon
Pinterest icon
e-mail icon

Meer informatie

Reageer met inloggen

Reageer zonder inloggen

Filtered HTML

  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <p> <div> <table> <td> <tr> <br /> <img> <h2> <h3> <i>
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.