Bijdrage van WijZ

Rubriek: Vrijwilligerswerk

Wandelmaatje om wekelijks naar uit te kijken

Mevrouw Siek heeft een wandelmaatje: Ze heet Martine en ze is de vrijwilliger met wie zij elke week op dinsdag of donderdag gaat wandelen.  “We zijn altijd precies tegelijk bij de voordeur. We wandelen dan ongeveer een uur, eerst veel  in de binnenstad, nu ook wel eens naar buiten, bijvoorbeeld in  het Engelse werk,” vertelt zij. Na het wandelen wordt er ergens koffie gedronken.  “Zo heb ik veel restaurants in de stad leren kennen en is de stad me ook wat vertrouwder geworden.”

 

De oude binnenstad

Het klikte vanaf het eerste moment en er volgden boeiende gesprekken. Martine ziet kans om haar de oude binnenstad te laten zien. “Daar kan zij veel en heel beeldend over vertellen,” vindt mevrouw Siek. Maar mevrouw Siek heeft zelf ook verhalen. Over reizen: ze heeft een zusje in Amerika en daar gaat ze nog af en toe heen. “Maar ook over mijn andere reizen kan ik Martine van advies voorzien.”

 

Indonesische achtergrond

Een bijzonder onderwerp is de Indonesische achtergrond van mevrouw Siek. Toen ze zes jaar was, brak daar de oorlog uit. De Japanse bezetting leidde er gek genoeg toe dat zij al heel jong met veel talen in aanraking kwam. Omdat de Nederlandse school werd gesloten volgde ze onderwijs in het Chinees, thuis werd Maleis gesproken en later op de universiteit weer Nederlands.

 

 

 

Ik had mijn studie graag aangevuld

Van haar kennis van het Nederlands had ze veel plezier, toen ze op 33-jarige leeftijd  met man en drie nog jonge dochters naar Nederland kwam. Zij belandden in Limburg. “Haar man had als medisch specialist een drukke baan. “Ik had mijn apothekers-studie graag aangevuld om hier erkend apotheker te worden,” vertelt ze. Maar de drie kinderen eisten evenwel haar aandacht op en er is nooit van gekomen.

 

Toch voelde ik mij alleen

“Na het overlijden van mijn man, ben ik naar Zwolle verhuisd. Dichter bij één van mijn dochters. Ze sloot zich aan bij de Alliance Française, heeft een tijd Tai Chi gedaan en denkt erover om dat weer te gaan doen. “Toch voelde ik mij alleen.” Via via kwam zij bij Wijz “Die hebben mij in contact gebracht met Martine. Ik ben heel blij met haar. Ze is iemand om wekelijks naar uit te kijken.”

(de mevrouw op de foto is niet mevrouw Siek)

Volg WijZ

Deel deze pagina

Google icon
LinkedIn icon
Pinterest icon
e-mail icon

Meer informatie

Reageer met inloggen

Reageer zonder inloggen

Filtered HTML

  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <p> <div> <table> <td> <tr> <br /> <img> <h2> <h3> <i>
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.